HÜSEYİN HOCANIN BİZE SUNDUĞU KOŞULLARDA GREİSWALD’A GİDEBİLMEK

Şubat ayı, gerçekten soğuk.  Gaziantep, İstanbul soğuk. Herhalde Almanya’nın kuzey bölgesi daha soğuktur diye düşündüm. Uzun bir seyahat olacaktı. Daha önce katıldığım birçok kadavra çalışmaları ve eğitimler olmuştu. Ancak bu sefer daha farklı hissediyordum, zira bütün ekip hep beraber buluşup bir arada gidilecekti. Ailesi ile gelenler, çocuğu ile katılanlar kısacası herkes yeni bir şeyler öğrenmeye, bilgi paylaşımına ve dostluğa doğru gidiliyordu. İstanbul’da alınan eğitimlerde paylaşılan dostluklar burada daha da pekişecek ve nöralterapi camiasının usta isimleri izlenecek, farklı bakış açıları ve yöntemlerden herkes bir şeyler kapmaya çalışacaktı. Evet, gitmeden önceki duygu ve düşüncelerim bunlardı.

Gerçekten bunlardan fazlası vardı; bilgi, paylaşım, öğretme hevesi, öğrenme çabası, dostluk, akademik yaklaşım, mükemmel anatomik disseksiyonlar, bu camianın önde gelen büyük ancak son derece mütevazi hocalarının öğretme ve açıklıkla bilgi paylaşımı çabaları vardı. En önemlisi dostluk ve beraberlik vardı. Bütün bunlar şiddetli soğuğu unutturdu. Akşamları bu tarihi küçük kentte masalar birleştiriliyor sohbetler nöralterapi üzerine, ortam sıcak. Bilimsel toplantılarda Almanca bilmediğim için hayıflanıyorum. Ancak imdadımıza yine baş eğitmenimiz Prof. Dr. Hüseyin Nazlıkul yetişiyor; çeviriler, katkılar ile yoğun programı takip edebilmemizi sağlıyordu. Bu organizasyon için çok emek sarf edilmişti doğrusu, başta Prof. Dr. Hüseyin Nazlıkul olmak üzere emeği geçen herkese teşekkürlerimi sunarım. Greifswald; uzak, Şubat ayı soğuk, dostluklar ve paylaşımlar sıcak.

Greifswald’a gidebildik(!), iyi ki hep beraber gidebildik…

Sevgilerle…

 Dr. Mehmet Ali Elmacıoğlu

Anestezi ve Ağrı Uzmanı

Gazitanep SEV Amerikan Hastahanesi